Ołtarz boczny św. Augustyna i Moniki

Ołtarz śś. Moniki i Augustyna – wykonany w 1899 roku przez Tomasza i Franciszka Pelców, pracujących w firmie budowlanej Stanisława Centarskiego w Łańcucie. Usytuowany w prawej nawie bocznej odpowiada ołtarzowi św. Franciszka. Jest to ołtarz architektoniczny, eklektyczny, polichromowany, podstawa jednostopniowa, mensa sarkofagowa z płyciną dekorowaną dwoma skrzyżowanymi gałęziami wawrzynu. Na mensie dwie kolumny flankujące niższe retabulum zwieńczone figurą św. Stanisława Kostki z Dzieciątkiem na ręku – patrona młodzieży. Na kolumnach polichromowane figury św. Dominika z lewej i św. Augustyna z prawej. Wyższa część retabulum lekko wysunięta, stanowi prostokątną, zamkniętą łukiem wklęsło -wypukłym ramę dla obrazu olejnego na płótnie, autorstwa Jana Wilkonia, malowanego według pierwowzoru Ary Scheffera, przedstawiającego śś. Augustyna i Monikę. Na płótnie widnieje podpis: św. MONIKA OPIEKUNKA WDÓW I SIEROT I św. AUGUSTYN. Nad ołtarzem znajduje się witraż św. Barbary z podpisem u dołu „Ofiara Maryi Kiwały”.

Ołtarz boczny św. Augustyna i Moniki
Ołtarz boczny św. Augustyna i Moniki
Ołtarz boczny św. Augustyna i Moniki